2008

2008

 

 

Dit jaar doen we voor de 6de maal deze streek aan. Maar in het gezelschap van goede vrienden Rita en Roland.

 

 

Vertrek zaterdag 28 juni. Rita en Roland doen hun deur dicht en onze vakantie begint.

 

Na 500 km komen we op onze eerste bestemming aan, Ostheim, Frankrijk waar we genieten van een heerlijke maaltijd en een goede nachtrust. Zondag 29 juni. Na een goed ontbijt vertrekken we rond 9.00u weer tot onze volgende bestemming Padova. Het wordt al aardig warm. Maandag 30 juni. Een bezoek aan Venetië. Geteisterd door de broeiende temperaturen slenteren we steegje in en steegje uit, langs de Brug der Zuchten naar het San Marcoplein, waarna we op een terras belanden voor een reusachtige pizza en een mooie serenade van de lokale violist die we de nodige sponsoring geven. Onze volgende afspraak, 15.30u, om in te schepen. ’s Avonds een gezellig etentje met de nodige Retsina om in de Griekse stemming te komen. Dinsdag 1 juli. We genieten van een zeer warme dag aan boord en om 20.00u komen we toe in Igoumenitsa, 20.30u ontscheept. Rond 22.00u op onze bestemming toegekomen, Polidoro bij Spiros. Na een hartelijke ontvangst, een kleine maaltijd, de nodige Ouzo en witte wijn zoeken we zoeken ons bed op rond 24.00u

 

 

Woensdag 2 juli. Lekker Grieks ontbijt en vertrek naar Ioannina voor een blits bezoek aan Nisi, eiland van Ali Pacha. We hebben geluk, het overtrekt, wordt onweerachtig en begint te regenen, precies België, maar warmer. Niet getreurd volgende dag beter.

 

Donderdag, 3 juli. Zeer mistig maar niet koud naar onze normen. Het is koud zegt Lambrini. Eten jullie binnen? Binnen? Neen, het is toch niet koud, we eten buiten!! Na een half uur komt de zon er door en zoals op zijn Grieks, zéér warm. We besluiten een wandeling te maken naar het naburige dorp Granitsa. Hoe ver? We vragen het aan Lambrini. Oh 3 km…. Ok we vertrekken. Snikkend heet. Na een 3 tal km keer ik op mijn stappen terug, te warm zeg ik aan Raymond, ok we gaan terug terwijl Rita en Roland het niet opgeven, zover kan het niet meer zijn. “Raymond en ik gaan de wagen ophalen en komen achter jullie aan”. Zo gezegd zo gedaan, maar na een 7 tal km te hebben gereden nog geen Rita en Roland te zien. Paniek???? Een kilometer verder komen we ze uiteindelijk tegen goed in het zweet. Nog 2 km met de wagen tot in het dorp. Wat zegde Lambrini ook weer? 3 km? Dus op het terras van de kafenion zetten we ons neer om onze dorst te lessen. Eerst een cola om het suikerpeil omhoog te krikken en daarna een zalige ouzo met een kleine mezze. Na een halfuurtje kwam de echtgenote haar rigani kloppen. Inderdaad deze werd zoals het koren geslagen op een grote vuilzak wat de nodige foto’s met zich meebracht. De man vulde voor ons twee kleine zakjes met de geurige kruiden en na verloop van tijd kregen we eveneens nog een ouzo aangeboden met 4 komkommers. Even later liet de man ons verstaan dat het siëstatijd was en dat hij ging sluiten waarop we na een vruchtbare dag terug vertrekken naar ons hotel met onderweg nog tijd voor een kruidenpluk.

 

Vrijdag 4 juli. Een bezoek aan Metsovo. Een zeer gezellig dorpje waarna we naar het Limni Pigon Aoou meer rijden. Een zeer groot meer dat ons wat doet denken aan de présalés in Frankrijk alleen dat hier de koeien ook hun duik nemen in het meer om terug te keren naar hun mandras. Daarna een rit door de natuur waar we terecht komen in de patattenvelden waar er overvloedig gesproeid wordt met pesticiden. Van gezonde kost gesproken. En wij maar denken, ahhh!! hier schone en gezonde lucht voor al die verse groeten. Ja, vergeet het maar!!!

 

 

Zaterdag 5 juli. Een bezoek aan Papingo. Op deze weg even een stop aan een spectaculaire brug waaronder het ijskoude water stroomt, goed voor een gezonde voetverfrissing. In Mikro Pagingo rondwandelen met daarna een “zwempartij” in de befaamde waterbekken van Papingo. Deze kunnen met dammen afgesloten worden zodat men er in kan baden. Een zeer geschikte plaats voor onze picknick, tomaatjes, met onze gekregen kommerkommer, feta, olijfolie, ui, brood en niet te vergeten een gekoeld flesje Retsina. Gekoeld? Inderdaad we zijn zeer goed uitgerust. Daarna nog een drankje in Megalo Papingo waar we 3 jonge gasten tegen het lijf lopen die uit het Antwerpse komen, een Spanjaard een Afgaan en een Belg die tevens Griekse les geeft in het Grieks huis te Antwerpen. Een zeer mooie dag.

 

 

Zondag 6 juli. Tijdens ons ontbijt worden de overige tafels gedekt met een koekje. Wat is hier gaande? Er wordt een herdenkingsmis gegeven voor een overledene en de gewoonte is dat er na de dienst een Metaxa gedronken wordt met de nodige zoete hapjes. We krijgen van de dochter van de overledene een uitleg over de gewoontes en zij geeft ons een speciaal potje met een mengeling van granen, rozijnen en noten tesamen met een cakje.

 

Onze wandeling bestaat vandaag uit een bezoek aan het kapelletje van de G?aG?a Athina, die we zeer goed gekend hebben maar spijtig genoeg reeds overleden is. Na 645 stappen, aan de hand van Raymond zijn stappenmeter, komen we een hondje tegen dat zijn zinnen heeft gezet ons te begeleiden en ons niet meer los te laten. We noemen hem Snoopy. Na onze wandeling terug aangekomen bij Spiro blijkt dat het hondje van de vlacha is, de geiten/schapenboer uit het dorp. Hier maken we tijdens het avondmaal kennis met Michalis Xr. Pantoulas, een parlementariër van Athene, wiens vader in ons dorp woont.

 

 

Maandag 7 juli. Feestdag, Agia Kiriaki, een gezellig feest dat in vele dorpen gevierd wordt, dus ook in Polidoro. De dames van het dorp beginnen de dag voordien de nodige voorbereidingen voor de maaltijd te treffen op het pleintje vlak voor onze kamer. Dit gaat gepaard met de nodige mondigheid en plezier. Hier wordt het gevierd in het kerkje Agia Kiriaki dat gebouwd werd in 1789 door de monnik Partenios. Het feest wordt geopend door de parlementariër die de Belgen, wij dus, verwelkomt met een uitleg dat we kennissen waren van de overleden G?a G?a Athina Letta en dat we in België een Belgische-Griekse vereninging hebben waarvan Raymond de voorzitter is. Leuk! Dit gaat natuurlijk, na de kerkdienst, gepaard met de nodige maaltijden en live muziek met de klarino, typische muziek uit Epiros, waar Rita en ik natuurlijk ons dansje op deden. Fantastisch toch!!

 

 

Dinsdag 8 juli. Een wandeling met de wagen naar Saloniki en daarna naar Gliki waar we in de potami een goede frisse wandeling maken. Dit kan je vergelijken met de George du Verdon in de Provence, Frankrijk, maar in een kleinere versie. Je kan er mooie wandelingen maken door het water tot op kniehoogte met aan beide kanten de hoge rotsen met honderde bronnetjes die daaruit te voorschijn komen. De Grieken vullen hier ook hun flessen met water daar het blijkbaar zeer gezond is. Hier ontmoeten we onze Griekse Belgische vrienden. Het is een zeer gezellige namiddag.

 

 

Woensdag 9 juli. Verjaardag van Roland met een zeer romantisch ontbijt. Vandaag rijden we naar Lia, naar het huis van Elleni met in de namiddag een bezoekje aan Ioanina met een ijsje als verjaardagssnoepje.

 

 

Donderdag 10 juli Vandaag houden we het rustig en maken in het dorpje Vrosina een kleine wandeling over het bruggetje in het gezelschap van een kudde schapen. We kopen de nodige postzegels voor onze kaartjes en gaan gezellig iets drinken in een plaatselijk café op het terras. ’s Avonds ontvangen we van onze parlementariër Michalis Xr. Pandoulas zijn boek “Logos peri politikis” dat hij geschreven heeft en voor ons signeerde!!

 

 

Vrijdag 11 juli. Zeer warm vandaag en naar Lithino, sto potami, waar een mooie watermolen staat met een museum aan verbonden. Koele omgeving.

 

 

Zaterdag 12 juli. Grote dag. Rita en ik verjaren.

 

De dag voordien hadden Raymond en Roland van alles bekokstoofde. In feite dateerde dit al van in België, daar werden reeds de nodige afspraken gemaakt voor deze dag. We moesten zwemkledij meenemen en ook iets deftigs want we gingen ’s avonds iets gaan eten.

 

Na het ontbijt vertrokken we voor een uitstap naar Lefkada. We zijn nog maar juist vertrokken of Raymond zijn GSM belt. Het is Hildeke, een vriendin uit België, die getrouwd is met een Griek en naar Griekenland is gaan wonen Hé, dat is leuk dat die belt. Maar Raymond doet nogal geheimzinnig, stopt de wagen en stapt uit. Dat is raar. Hij komt terug en zegt tegen Rita, het is Hilde ze wil je zeker wel spreken. Na een lang gesprek is Rita zeer verheugd dat ze Hilde gehoord heeft en zegt tegen Hilde: “Spijtig dat we mekaar niet kunnen zien.” Maar ja, het is nogal moeilijk voor Hilde, ze moet werken. Enfin, wij verder. In Lefkada doen we een mooie wandeling, veel winkeltjes, en we bezoeken ook nog de watervallen, zeer gekend, maar, natuurlijk maar een kattepisje. In de namiddag vertrekken we op ons gemak terug, nog even een stop aan de zee, want ik wil toch nog een verfrissende duik nemen, maar…. het water is veel te warm. Dus wij verder. Hoe we dan rijden is voor Rita en mij een raadsel. De mannen doen maar. Maar hoe meer we richting Arta rijden hoe meer Rita een vermoeden begint te krijgen, maar ze zwijgt. Op een gegeven moment stopt Raymond en zegt dat we ons hier moeten omkleden. Hier???? Langs de weg??? Ze zijn zot zeker????

 

Dus zo gezegd, zo gedaan. Tussen de bosjes de nodige transformaties gedaan. We rijden verder. Na een hele tijd komen we aan een weg die wel een paar kilometer door de zee loopt: zeer mooi; we komen aan op een schiereiland/dorp, Koronisia genaamd.. Daar parkeren we op het pleintje en wie zien we daar? Hildeke met haar Griekse man Dimitri die op ons zitten te wachten in het lokale restaurantje. De vlaggetjes hangen uit met ballonnetjes. Een verjaardagsfeestje voor ons beiden. Als dat geen verrassing is!!!!!!!! De nodige traantjes vloeien tijdens dit weerzien maar we worden zeer hartelijk ontvangen door haar man Dimitri met de nodige kleine cadeautjes. We eten daar lekkere dingen met het nodige vocht. Daarna nog een koffie bij haar thuis waar we kennis maken met hun hond Tor. “Een Byzantijs ras” zegt Dimitri die zeer chauvinistisch is. “Klinkt chique” zegt hij.

 

Ondertussen komt het ter sprake dat Rita de dag voordien beten heeft opgelopen tijdens onze wandeling. Dimitri neemt haar terzijde en bekijkt deze beten, neemt de telefoon en belt naar het ziekenhuis in Arta waar zijn broer hartchirurg is. Hij betrouwt het niet; dit zijn geen beten zegt hij. Dus de wagen in en naar het ziekenhuis. Daar aangekomen is het net een komische film. Een zeer modern ziekenhuis waar we de spoed binnenstormen; Rita wordt direct ter controle genomen. De nodige bloedafnames en direct een infuus. Het blijkt een allergie te zijn. Waarvan??? Waarschijnlijk iets verkeerds gegeten??? Of van planten???? Het infuus heeft haar effect en de klachten nemen direct af. Rita krijgt de raad een dieet te volgen: geen OUZO !!!, geen WIJN !! enz….. Enfin we zitten hier toch ongeveer 2 uur vast. Het was best leuk. Alles loopt goed af, alleen dat Raymond ondertussen nog opgesloten raakt in het toilet waarvoor de security werd opgetrommeld. Enfin Roland kan hem bevrijden en het alarm wordt afgeblazen. Na afscheid genomen te hebben, vertrekken we terug richting Polidoro waar we om 4 uur ’s morgens toekomen. Bewogen dag.

 

 

Zondag 13 juli. We slapen uit vandaag!!! 10u ontbijt. Daarna met Spiro naar het medisch centrum voor de medicatie van Rita voor haar allergie. Het is vandaag ook het medisch uurtje bij Spiros. De bloeddrukken worden genomen met het nodige plezier onder de mannen. Vandaag zijn we getuigen van slachting van 2 schapen bij één van de inwoners in de tuin. Voor de rest is het zeer rustig.

 

 

Maandag14 juli. Naar Parga vandaag. Joepie, winkelen!! En gaan eten bij Stefanos en nog even langs het strand in Perdika.

 

 

Dinsdag15 juli.. Naar Kipi, bruggendag. Onderweg in het informatiecentrum stoppen in Elati. Een mooie rondleiding en informatie over de omgeving. Niet ver daar vandaan zou er een soort Bokrijk bestaan maar dan op zijn Grieks, zeer interessant. Dus, wij op zoek. Maar……. niet gevonden. Zeker 3 keer teruggereden. Volgende keer beter.

 

 

Woensdag 16 juli. De grotten van Perama staan op het programma. Zeer mooi. Een wandeling van 45 min. en 1 km lang. Temperatuur 17° -100% vochtigheid. Daarna naar Karitsa. Lokaal wijntje met een pikilia!!! Wat zeg je??? Chtipiti, feta, goriatiko, lamskoteletjes, 1 liter wijn. Het was een zeer goede pikilia……….. hier komen we zeker terug!!!

 

 

Donderdag 17 juli. Vandaag naar Solongo, monument van de vrouw die met de kinderen al dansend van de rotsen sprong. We dachten dat we met de wagen hier naar boven konden rijden. Mis poes.

 

Na een tijdje rondrijden beseffen we dat we dit te voet moeten doen. Dus de auto geparkeerd aan de monastiri en daarna te voet. Zeker 250 à 300 treden stijl naar boven (als het er niet meer zijn geweest, we zijn de tel kwijt geraakt onderweg). Zeer warm. We geraken amper boven. Maar de moeite waard, een ongelofelijk zicht Om ons te belonen voor deze inspanning rijden we nog een keer naar Gliki waar we genieten van het frisse water en onze picknick. Op terugweg naar huis, stoppen we aan de monastiri Paganion, gebouwd in 1652 en bewoond door 1 monnik. We mochten de kapel bezoeken met prachtige authentieke muurschilderingen.

 

 

Vrijdag 18 juli. We rijden nogmaals naar Ioanina met terug een bezoek aan Nisi, dit keer met goed weer. Zeer rustig en wat inkopen doen.

 

 

Zaterdag 19 juli. Ons voorlaatste ontbijt. We hebben ons verslapen. Hoe zou dat kunnen? Een zware avond???

 

Een wandeling naar het prieeltje in het dorp. Bagage inpakken.

 

We zouden nog vandaag met Hilde en Dimitri ’s middags iets gaan eten. Maar… er kwam telefoon. Het kon niet doorgaan. Zij wist ons ook nog te vertellen dat de allergie van een paar dagen geleden niet van voeding was maar van bloemen. Al dat dieet van Rita voor niets!!!! Zij vertelt ons ook dat het spijtig was dat we in het ziekenhuis ’s nachts zijn toegekomen want anders hadden ze ons nog eten en drinken kunnen aanbieden, als dat geen service is daar…. We gaan er zeker volgend jaar terug langs…. Vanmiddag terug naar Karitsa voor onze pikilia. We zetten ons neer en de baas komt al direct met de wijn, feta, yaourti opgemaakt met peper en zout en citroen, moschari, patates, lamsvlees. Zeer mooi en lekker om af te sluiten.

 

 

 

Zondag 20 juli. Vertrek om 7u na het afscheid van Spiro en Lambrini. Om 9u vertrek boot en nemen ontbijt aan boord. Dagje aan het zwembad.

 

 

Maandag 21 juli. Ontbijt en om 9.55u vertrek uit Venetië, bewolkt….

 

Om 18.00u terug in Ostheim. Daar krijgen we onze zelfde kamer en genieten nogmaals van een lekker avondmaal. Vroeg in ons bed.

 

 

Dinsdag 22 juli. Om 8.00u uitgebreid ontbijt en vertrek naar België in de regen. Om 15.00u zijn wij in Kontich en Rita en Roland om 15.30u in Lier.

 

 

Hiermee zit onze reis er weeral op en maken we al plannen voor volgend jaar.

 

 

 

Wij hebben 2.500km gereden in Griekenland. Wij gaan volgend jaar zeker terug